Gespot : Dik in orde

Twee vleesklompen van Amerikaanse makelij stuiken de Arcadi binnen, aan de St-Hubertusgalerijen, na een rondje joggen.
De zwaarste draagt een veel te korte short en blauwe T-shirt, de andere loopt in een zwarte training, wat haar gewicht fors maskeert.
Al het zweet is voor niets geweest. Ze ploffen zich neer in de hoek van de brasserie, langs de kant van de galerij, en bestellen meteen warme appeltaart met ijs en twee grote chocalats chauds.

Alle moeite voor niets.
Ze lachen genoeglijk, de buiken gaan op en neer.
Content dat ze van dat geloop vanaf zijn.
De boog kan niet altijd gespannen staan.
Vanaf morgen beloven ze beterschap.

Uit de Put gebabbeld

"Hij mag zijn Gauloiskes smoren in huis, maar zijne Malboro is voor buiten. Da stinkt te neig."
"De mijne is er al vijf jaar vanaf, maar hij is wel tien kilo verzwaard."

Twee vrouwen, midveertigers, op een woensdagmiddag in de boemel tussen Jette en voorstad Ternat.
"Ons Laura zit in haar laatste jaar, ze doet staasj in de Zusterschool. Z'had voorgesteld om brochettes te maken met daarop eikes geverfd in het geel waardatdan eendekes uitspringen. Ze moet het ingewikkeld maken want gepasseerde jaar was ze gebuisd. Haar Juffrouw zei dat het goed was, ahja, dan moet ze zelf niet peinzen hé, zijn z'er vanaf. Ik heb het allemaal opgezocht op Internet, ze kan toch weer niet buizen, 't is daarom dat ik er zo achterzit. Ze moet dat allemaal opschrijven en aan hare mentor afgeven. 'k Zeg tegen haar : 'Laurake, ge moet direct uwe roden draad doorsturen of g'hebt weer ambras."

"Ja mensj, maar leren moeten ze zelf hé, ge kunt het er niet instoempen.
'Is een spel hé, kleine kinderen, kleine zorgen - grote kinderen, grote miserie."
Veel meer kan haar medereizigster niet inbrengen.
"Hoe is het met ulle Frank ?", kan ze nog snel vragen om Laura opzij te manoeuvreren.
"Zwijgt.". Inderdaad, veel meer kan ze niet doen.
"Zwijgt, hij heeft al een ander lief. Ge weet dat het af was met die zwette in 't straat ?"
De andere knikt, ze beklaagt zich al de vraag.
"W'hebben allemaal in de put gezeten, maar ge moet voort hé. 't Is een klein zwetteke, just gelijk Nicole.
'k Heb nog gezegd : 'Frankske, ge moet er geen pakken om Nicole te remplaceren. 'k Heb op hem ingebabbeld, feitelijk hebben we ons allemaal uit de put gebabbeld. Hij wil de kerk in het midden houden, zegt hij, nog niet te rap van den toren blazen. 't Is een Ingrid, Nicole was vanachter den hoek, dees is van Herne. Maar hoeveel zijn er niet, de dag van vandaag die hun gerief halen ik 'k weet niet van hoever."
"Och mensj," zegt de geblondeerde compagnon, "de mijne komt van de zee."
"Awel g'hebt malkander toch ook gevonden hé en 't voordeel is dat ge ver van uw schoonmoeder woont."
Ha,ha,ha,ha,ha.
De trein valt stil aan de werken voor het Gen.
Heel even stokt het gesprek.

Dan zegt de moeder van Laura en Frank :
"Chance dat ik maar twee kinderen heb."
Dat beaamt de andere, meer dan volmondig.
Daarop zet de trein zich weer in beweging.

Gespot : De Islamisering

In café "Aux Puces" op het Vossenplein komt een jonge Marokkaan binnen met een kitscherig schilderij waarop de kruisafneming van Christus wordt afgebeeld.
Hij hangt het meteen aan de kapstok tussen de paraplu's en regenjassen.
In het café zitten alleen maar jonge Maroc-Bruxellois, ze kijken amper op.
Gisteren hing hier wellicht de Hemelvaart, de week ervoor een kersttafereel en daarvoor de Vurige Tongen.

Dat is dus wat bedoeld wordt met de islamisering : de moslims kopen al onze christelijke symbolen en hangen ze aan de kapstok.
Daar moet Leonard maar eens dringend werk van maken.

Het Gesloten Bos

Op de kruising van de Defrélaan en de Waterloose word ik opgehouden door een Gesloten Bos.
In rode neonletters staat het aangegeven : 'Het Bos is Gesloten.'
Merkwaardig verschijnsel : een gesloten bos ?
Het is niet uniek, ik heb het opgezocht.
Ook in Brazilië wordt het Amazonewoud af en toe gesloten. Het Oost-Siberisch Woud : potdicht.
Queensland in Australië : geen doorkomen aan.
Ben je niet op tijd terug van een bezoekje aan Grootmoeder of omgekeerd telaat om weer te keren naar het vertrouwde nest Vogelspinnen, kan je het schudden.
Zelfs de Zwarte Weduwe, nochtans een grimmige madam, kan rechtsomkeer maken.
Je dient openings- en sluitingsuren te respecteren : regels zijn regels, voor iedereen.

Alleen in Brussel verschijnt de boodschap in twee talen.
Dat is logisch, je kan niet van alle spreeuwen verlangen dat ze tweetalig zijn.
Ook sommige verdwaalde duiven onderweg van Barcelona naar Oostrozebeke hebben ondanks hun verre reizen moeite met het Frans. Die beesten dienen ook te weten dat het bos verzegeld is. Vliegen boven een no-fly zone kan kwalijke gevolgen hebben.

Wat gebeurt er dan zoal in een gesloten bos ?
Wordt het dan gestofzuigd ? Afgeborsteld en gekamd ? In de Matto Grosso zijn ze dan wel een tijdje zoet, in Ter Kameren gaat dat vlotjes, in het Zwarte Woud wordt meestal een likje verf aangebracht.
Gesloten Bossen ?
Het heeft alles te maken met de Europese topvergaderingen in Brussel.
Daarom wordt ook de Zenne tijdelijk gesloten en het Kanaal stilgelegd. Ook de metro valt stil tussen Park en Schumann, plots alle lichten uit, deuren hermetisch afgesloten.

Magritte spookt hier nog altijd dartel rond, zelfs in het bos op klaarlichte dag.

Vlooienmarkt

onder het stof zuchten
duizend verhalen
radio mille histoires

de zwarte Remingtons gestut
door scheve stiletto's en
gescheurde soutiens

caracollen sissen
een vergeelde Dostojevski
dikke frieten
troebele olie, verschaalde Cara's
roet en roest

de astma van de musette
de blues en bloes
gaan van hand tot hand

Le Soir Illustré
van de Grote Oorlog
en Rijke Bastaards

een spiegel scheurt
een kraai krijst
marchands schreeuwen
nergens beter
koop mijnheer

hier is het altijd
gisteren

Neu Sprotjes

Nieuwe begrippen ter verrijking van het brussels

en Uurmoïke : Brusselse I-pod
Ne Vingereir : Brusselse GSM

Zie ook___________________________________________________
e parolleke : verkleinwoordje. E castrolleke : fijne ringbaard, genre Cortebeeck. E Castroke of Ne Castro : zware baard, genre Castro.
compasseduud : euthanasie. Een smostach : onzorgvuldige eter, waarbij één en ander blijft plakken aan de snor.
Ne castroet: Kasseistraat die helemaal wordt opgebroken en geasfalteerd.Een aanslag op de eigenheid en mannelijkheid van de straat. Het is niet langer een straat met ballen maar een gladde karakterloze baan.
Ne Malapiet: Man die sukkelt met chronische blaasontsteking. e Crabuulleke : weerbarstige krab, die zich moeilijk prijsgeeft in de Rugbyman op de Vismarkt.
Ne Caracolleur : iemand die blijft plakken aan een caracollenkraam of bij de Noordzee op St-Kathelijne.
E Blaftuurke : verkoopster in de Inno met hele lange valse wimpers -Caraoke : clochard zwaar aan de drank die veel lawijt verkoopt onder invloed van zijn Cara-pilsjes - Billentoeker : bx laptop - Blasfonneur : militante vrijzinnige - Surplaske : bx slow - Deux Yeuxken : zwaar gesluierde moslima - Trottoirdoemper : roker op straat - Piszinneke : bx pissijn - Bagabelleke : bx sms-ke - Greun Boerken : bioboer - Saloefrêtter : vegetariër - Ne Wijfelaar : een travestiet - Ne Klapspirateur : deur-aan-deur stofzuigerverkoper.

Gespot : Volkshuis Sint-Gillis, vooravond.

Twee midvijftigers begroeten mekaar aan een tafeltje in het Maison du Peuple.
"Et pourquoi tu est spécialement fatigué Gérard ?"
"C'est le rythme Charles. C'est le rythme."
Er wordt even gezwegen. Charles begrijpt dat veel vragen nu geen zin heeft.

"J'ai perdu le rythme."

Hij schudt het hoofd.
Charles klopt zachtjes op zijn rug.
Mannen knuffelen zelden.