Jong geleerd, oud gedaan.

In het rusthuis in de buurt van de Kapellekerk maak ik kennis met Jeanne. Ze bezoekt er een oude vriendin, af en toe moet ze wat bijbabbelen met leeftijdsgenoten.
'Oud worden is geen probleem, maar wel de aftakeling,' - zegt ze. "Weinigen kunnen daar mee overweg."

Hoe doe je dat ? Ik vraag het me af.
Ik heb mijn oude vader meegemaakt, vitaal en levenslustig tot op hoge leeftijd, tot dan plots een aantal
capaciteiten verdwijnen en er alleen de zetel overblijft : hoe kom je dan de dag door ?
Hij was een natuurmens, had zich nooit verdiept in literatuur, muziek, godbetert poëzie : dan zijn het lange dagen.

Ik kom in rusthuizen weinig blijmoedige mensen tegen.
Een oude tante heb ik onlangs nog bezocht. Ze dementeert en dat gaat gepaard met veel geweld. Plots staat ze recht, begint te roepen, rukt de kasten open en gooit de inboedel op de vloer.
Niet zelden met zelfverwonding, bloed. Ze voelt dat haar geheugen opdroogt, blinde woede omdat ze nog leeft. Een andere oom zegt het letterlijk : "Ik wil maar niet dood".

Kan men zich überhaupt voorbereiden op een oude dag waar men alleen nog 'mag' genieten van het leven ?
In de zetel zitten, luisterend naar Bach. Poëzie om de seizoenen te ruiken, want je komt nog amper buiten.
Een grootletterboek lezen. Brieven ontvangen en wellicht schrijven.
Misschien lukt het wel, ik heb de afgelopen tijd geleerd dat je jong moet leren om oud te worden.
Je leert het niet meer als je oud bent.

"Iemand om voor te zorgen, een bezigheid hebben en iets om naar uit te kijken - zo blijf je gelukkig oud," zegt Jeanne.
Ik schrijf het snel op want ik begin stilaan te vergeten.

Gespot : Coiffure International

Bij het verlaten van de Haachtsesteenweg bots ik op een Coiffure Internationale pour dames et hommes. Als een Coiffure Internationale bestaat, veronderstelt dit eveneens het bestaan van een Nationaal en Regionaal Kapsalon.
Wat onderscheidt nu deze drie coiffeurs ?

Bij Coiffeur Internationale heb je ongetwijfeld keur uit een kleurrijk palet.
Bij Nationaal zijn de kleuren al wat schaarser. En bij de Coiffeur Régional eindig je wellicht in zwart-wit.

Opzij van de Coiffure Internationale hangt een mega-affiche van Broederlijk Delen.
Dat lijkt mij veel vriendelijker dan een grimmige boedelscheiding.

Doe mij maar de Coiffure Internationale.

Stadsbrief : Bx Net danst !

Beste Bruksel,
Net in de Kartuizersstraat een paar propere gasten gezien van Bx Propreté.
Ze dolden vrolijk met mekaar, terwijl de éne een zak wilde droppen werd hij gehinderd, zij het speels en onschuldig, door een olijke collega.
Daarop repliceerde de versperde met een elegant pasje opzij.
Bij iedere nieuwe zak herhaalde zich dit ritueel alsof VdKeybus himself een hand had in het gebeuren.
Merkwaardig : het werk leed er in genendele onder, welintegendeel.
Kan men als vuilnisophaler de dag dansend doorkomen ?
Yes, you can.

Heerlijk vooruitzicht als alle équipes zich die vaardigheden eigen maken.
Geef die mensen een versnelde opleiding bij Parts, minstens om zich een paar sierlijke passen eigen te maken.
Er kan natuurlijk gedacht worden, in het kader van een nieuw KFDA om alle ploegen gelijktijdig te laten dansen, verspreid over heel de stad. Wonderlijk.

Een verrukkelijke gedachte dat het vuilnis in uw stad voortaan dansend wordt opgehaald.
Een wervelende karavaan van witoranje potige mannen die aan en af de camion springen en huppelen, even een pose aannemen en hop weer verdwijnen.
Een vóórtdurende stoet van Bruxelles Propreté : een spetterend ballet van de straat.

Voorwaar : propere gasten die van NetBrussel.

Maak er werk van.

Je, Pacha Kroet.

Le Voleur volé

Op maandagmiddag strandt een jonge Turco-Bruxellois in het Portugese café op de Alsembergse.
Hij is gewapend, onder zijn rechterarm draagt hij een vlijmscherpe kettingzaag waarmee je moeiteloos de helft van de cafégangers in een wip onthoofdt.
Hij vraagt de cafébaas of hij geïnteresseerd is. De rest van het café laat hij voorlopig ongemoeid.
De waard, een vriendelijke grijze Portugees, geeft hem meteen lik op stuk.
"Meneer, met zo'n gerief komt ge geen café binnen." - De jongeman staat er wat verbouwereerd bij.
"Ik heb geen bos op overschot, met zo'n machien legt ge de halve Ardennen plat."
"On se présente pas tout nu dans une église en pleine messe," voegt hij er nog aan toe.

Een tooghanger wil ook zijn duit in het zakje doen, broeders onder mekaar : "C'est dangereux manneke, als er hier iemand zit die wat gedronken heeft hebt ge rap brokken." Hij spreekt helemaal uit eigen ervaring.
De jongeman, duidelijk niet gewoon om één en ander te slijten, blijft braaf luisteren als een betrapt schooljongetje die wordt terechtgewezen.
"Va vendre ça dans un marché ou magasin," zegt de bazin.
De jongen druipt af, met gebogen rug, de zaag onder de arm.
Hij is nog maar net de deur uit of twee klanten gaan hem achterna. Ze willen zijn gerief zien, hij ontbloot de zaag, de twee mannen nemen het even ter hand en discussiëren wat onder mekaar.
Het zijn Oost-Europeanen, de jongen bekijkt hen wat onwennig, een pure beginneling.
"C'est sûrement volé," zegt de tooghanger in het café.
Daarop doet het tweetal een bod, je ziet de jongen twijfelen, hij laat nogmaals de zaag zien waar hij, behalve de kleur, klaarblijkelijk niks zinnigs kan over zeggen. Maar hij wil meer.
De twee ruiken goedkoop profijt. Een jonge onervaren snaak, die steken ze zo in hun zak.
Ze komen snel overeen, als hij er maar vanaf is.
De éne komt terug binnen, zijn kompaan gaat mee met de jongen. Misschien heeft hij achter de hoek nog een koffer vol kettingzagen ?
Na tien minuten komt de man terug, hij lacht, de zaak is geklonken.

Ben je uitgekookt als je een jonge dief oplicht ?
Of ben je zelf een oplichter als je een dief de loef afsteekt ?
De discussie woedt verder aan de toog.
Maar wat als de jonge dief onervaren is en steelt uit lijfsbehoud ? Wie is dan de schurk ?

Caféfilosofie op niveau.

Gespot : Verwoest Dierenpark

Aan prémetro Horta bots ik op een enorme zwarte madam.
Ze heeft een lange mantel in luipaardvel en draagt een reuze berenmuts op haar grote hoofd.
Ze loopt in laarzen van slangenleer, draagt een krokodillensacoche onder de arm en een sjaal van vossenhaar rond haar nek.

Een verwoest dierenpark : loslopend wild voor Gaia.

Stadsbrief

Beste Bruksel,

In prémetro Beurs heeft een onzorgvuldige passant gemorst met verf.
Daardoor is een lang groen spoor achtergebleven op de rechterroltrap.
Zowel de kleur als de compositie zijn smaakvol, zeker in combinatie met het kunstlicht.
Geslaagde kunstgrap, als u het mij vraagt.

Een wijze raad aan de Stib : blijf eraf.
Ten eerste omdat dan opnieuw het rollend materieel voor weken onbruikbaar wordt gemaakt, we kennen u.
Maar vooral omdat een kleurrijke roltrap best aangenaam is.

Maak er dus werk van : van kanariegele, rode, groene of azuurblauwe roltrappen.
Niet teveel over nadenken, niks geen wedstrijden of concours :
ik merk het aan de Beurs, gewoon achteloos morsen met een pot verf en de roltrap doet de rest.

De artiest uithangen in de metro : koud kunstje.

Je, Pacha Kroet.