dinsdag 23 maart 2010
maandag 22 maart 2010
Stadsbrief
Beste Bruksel,
Al ooit een bloemenmarkt bezocht ?
Neen, niet wat vergeelde margrietjes of chrysanten in micro-kleipotjes, but a real one ?
In Amsterdam bijvoorbeeld, toch geen wereldstad - of Londen for example, toch wel een wereldstad ?
Welnu, dan zou je ook wat meer de bloemetjes buitenzetten.
Het is weer heel simpel en het verbaast mij alweer dat je er niet zelf aan denkt,
wellicht omdat er zeventwintig politieke mandaten bevoegd zijn in deze, en er dus geen beginnen aan is.
De Boekenmarkt.
De Boekenmarkt aan het kanaal leidt al jaren een zieltogend bestaan op de nochtans veelbelovende plek aan de Quai Béco. Te weinig kraampjes en animo.
De combinatie is vanzelfsprekend.
Organiseer daar op dezelfde plek, same time, een bloemenmarkt en zorg dat daar verdomme wat zomerse terrassen de boel opfleuren.
Raap wat muzikanten van de straat en por de horeca en bloemisterij.
Lanceer dit in het lang en het breed onder de veelzeggende naam :
Bloekenmarkt, in het frans : Marché des Flivres.
U zal weerom verbaasd staan hoe bruisend het er aan het kanaal kan toegaan.
En nog een tip : laat de stripbeurs van op Sint-Goriks in de zomer verkassen naar dezelfde plek.
We ziens ons daar,
Je Pacha Kroet.
Al ooit een bloemenmarkt bezocht ?
Neen, niet wat vergeelde margrietjes of chrysanten in micro-kleipotjes, but a real one ?
In Amsterdam bijvoorbeeld, toch geen wereldstad - of Londen for example, toch wel een wereldstad ?
Welnu, dan zou je ook wat meer de bloemetjes buitenzetten.
Het is weer heel simpel en het verbaast mij alweer dat je er niet zelf aan denkt,
wellicht omdat er zeventwintig politieke mandaten bevoegd zijn in deze, en er dus geen beginnen aan is.
De Boekenmarkt.
De Boekenmarkt aan het kanaal leidt al jaren een zieltogend bestaan op de nochtans veelbelovende plek aan de Quai Béco. Te weinig kraampjes en animo.
De combinatie is vanzelfsprekend.
Organiseer daar op dezelfde plek, same time, een bloemenmarkt en zorg dat daar verdomme wat zomerse terrassen de boel opfleuren.
Raap wat muzikanten van de straat en por de horeca en bloemisterij.
Lanceer dit in het lang en het breed onder de veelzeggende naam :
Bloekenmarkt, in het frans : Marché des Flivres.
U zal weerom verbaasd staan hoe bruisend het er aan het kanaal kan toegaan.
En nog een tip : laat de stripbeurs van op Sint-Goriks in de zomer verkassen naar dezelfde plek.
We ziens ons daar,
Je Pacha Kroet.
zaterdag 20 maart 2010
Gespot
De mix van het frans en het nederlands in Brussel leidt soms tot prettige misverstanden.
Neem nu het simpele begrip Honing.
Zo vindt mijn Kongolese collega 'Miel' - voor hem simpelweg honing - een heel vreemde naam voor het pasgeboren zoontje van een medewerkster.
Hij wil maar niet aannemen dat Miel een afkorting is van 'Emile' -
hoe kan je nu van Emile 'Miel' maken ?
Heel bizar, voor hem blijft het jongetje Honing VandenBroeck heten.
Net als mijn neefje op de vitrine van een winkel in Jette "Miel - Honing" ontwaart.
Rare achternaam beweert hij : Miel Honing.
Zo blijf je bezig : de éne vindt Miel als voornaam maar niks, de andere kan zich niet vinden in Honing als familienaam.
Het kan niet missen dat mensen uit de provincie de Brusselaars niet kunnen vatten.
Neem nu het simpele begrip Honing.
Zo vindt mijn Kongolese collega 'Miel' - voor hem simpelweg honing - een heel vreemde naam voor het pasgeboren zoontje van een medewerkster.
Hij wil maar niet aannemen dat Miel een afkorting is van 'Emile' -
hoe kan je nu van Emile 'Miel' maken ?
Heel bizar, voor hem blijft het jongetje Honing VandenBroeck heten.
Net als mijn neefje op de vitrine van een winkel in Jette "Miel - Honing" ontwaart.
Rare achternaam beweert hij : Miel Honing.
Zo blijf je bezig : de éne vindt Miel als voornaam maar niks, de andere kan zich niet vinden in Honing als familienaam.
Het kan niet missen dat mensen uit de provincie de Brusselaars niet kunnen vatten.
donderdag 18 maart 2010
Onthaasting
In de Golfinho aan de Barrière eet een Portugese vrouw een Bafina-sandwich terwijl ze rookt.
Die zal er geen zaak van maken als ik rook in haar nabijheid.
Ik ken mensen die hun thee drinken en de krant lezen op het toilet.
Douchen en onderwijl zijn tanden poetsen is bij ons dan weer een huiselijke gewoonte.
Teveel tegelijk.
Men kan niet een homard nuttigen en tegelijk naar Beethoven luisteren, zei mij oude muziekleraar altijd.
Het verwondert mij iedere keer weer dat ik weinig heb onthouden van wat de schamele leraars die ik heb gekend mij onderwezen, maar des te meer van wat ze terzijde zegden.
Misschien doet terzake wat terzijde ligt.
Ook dat is orde maken in de chaos, ballast overboord.
Ik zit op de tram met een jongeman die erin slaagt om te luisteren naar zijn MP3, de Metro te lezen en ondertussen zijn berichten te bekijken op zijn mobieltje.
Ik word daar een beetje zenuwachtig van.
Alles moet rap, direct, onmiddellijk en tegelijk - alsof we de wereldbol sneller kunnen doen draaien daardoor.
Op de foor wordt men ook duizelig als men te lang doordraait.
Ik bewonder mensen die zich helemaal en totaal kunnen wijden aan één ding.
En daar helemaal in opgaan. Misschien omdat ik daar zelf moeite mee heb.
Mindfulness, onthaasting - het is the talk of the town.
Iedereen praat erover, weinigen doen het.
De enkelingen die het doen, haasten zich om te onthaasten.
De onthaasting wordt gepland, het krijgt een plek tussen de vele afspraken, alsof het een agendapunt is en geen houding. Niks van begrepen.
De polyvalente man met het mobieltje, de Metro en de MP3 maakt zich dik aan de telefoon.
Eén en ander verloopt niet naar wens, hij begint zowaar te roepen, waarop de andere wijselijk inhaakt.
Hij vloekt nog wat in zichzelf, trekt kwaad zijn MP3-speler uit en gooit de Metrokrant opzij.
Daarop gaat hij zitten mokken en kijkt naar buiten.
Het is een begin.
Die zal er geen zaak van maken als ik rook in haar nabijheid.
Ik ken mensen die hun thee drinken en de krant lezen op het toilet.
Douchen en onderwijl zijn tanden poetsen is bij ons dan weer een huiselijke gewoonte.
Teveel tegelijk.
Men kan niet een homard nuttigen en tegelijk naar Beethoven luisteren, zei mij oude muziekleraar altijd.
Het verwondert mij iedere keer weer dat ik weinig heb onthouden van wat de schamele leraars die ik heb gekend mij onderwezen, maar des te meer van wat ze terzijde zegden.
Misschien doet terzake wat terzijde ligt.
Ook dat is orde maken in de chaos, ballast overboord.
Ik zit op de tram met een jongeman die erin slaagt om te luisteren naar zijn MP3, de Metro te lezen en ondertussen zijn berichten te bekijken op zijn mobieltje.
Ik word daar een beetje zenuwachtig van.
Alles moet rap, direct, onmiddellijk en tegelijk - alsof we de wereldbol sneller kunnen doen draaien daardoor.
Op de foor wordt men ook duizelig als men te lang doordraait.
Ik bewonder mensen die zich helemaal en totaal kunnen wijden aan één ding.
En daar helemaal in opgaan. Misschien omdat ik daar zelf moeite mee heb.
Mindfulness, onthaasting - het is the talk of the town.
Iedereen praat erover, weinigen doen het.
De enkelingen die het doen, haasten zich om te onthaasten.
De onthaasting wordt gepland, het krijgt een plek tussen de vele afspraken, alsof het een agendapunt is en geen houding. Niks van begrepen.
De polyvalente man met het mobieltje, de Metro en de MP3 maakt zich dik aan de telefoon.
Eén en ander verloopt niet naar wens, hij begint zowaar te roepen, waarop de andere wijselijk inhaakt.
Hij vloekt nog wat in zichzelf, trekt kwaad zijn MP3-speler uit en gooit de Metrokrant opzij.
Daarop gaat hij zitten mokken en kijkt naar buiten.
Het is een begin.
dinsdag 16 maart 2010
Stadsbrief
Beste Bruksel,
Als ik rond 22u30 terugkeer van de Kaaitheaterstudio's merk ik in de Groot Sermentstraat 22 in één van de illustere blokken van de Papenvest een vreemd verschijnsel.
Ik zie meteen dat het een aangenaam tafereel is : een zwart meisje danst in de hall van het appartementsgebouw.
Ik hoor geen muziek, zie alleen maar het zwarte meisje dansen, style VandeKeymaekersbus -
ze heeft goed opgelet, ze kan het ooit nog maken.
Als ik wat verder loop zijn mensen aan het dansen achter het open raam van de vierde verdieping op de hoek van Kogelstraat en Papenvest. What is happening in the city ?
De rest is verbeelding, maar het is verrukkelijk.
De ganse Papenvest staat in brand : achter alle helverlichte ramen ontbinden de bewoners van deze Hoek hun Duivels. Overal wordt er gedanst.
Een duizelingwekkend schouwspel. No music, just the move.
Zo opwindend kan uw stad zijn, mijn beste Bruksel.
Zomaar een presentje van uw bewoners.
Je, Pacha Kroet.
Als ik rond 22u30 terugkeer van de Kaaitheaterstudio's merk ik in de Groot Sermentstraat 22 in één van de illustere blokken van de Papenvest een vreemd verschijnsel.
Ik zie meteen dat het een aangenaam tafereel is : een zwart meisje danst in de hall van het appartementsgebouw.
Ik hoor geen muziek, zie alleen maar het zwarte meisje dansen, style VandeKeymaekersbus -
ze heeft goed opgelet, ze kan het ooit nog maken.
Als ik wat verder loop zijn mensen aan het dansen achter het open raam van de vierde verdieping op de hoek van Kogelstraat en Papenvest. What is happening in the city ?
De rest is verbeelding, maar het is verrukkelijk.
De ganse Papenvest staat in brand : achter alle helverlichte ramen ontbinden de bewoners van deze Hoek hun Duivels. Overal wordt er gedanst.
Een duizelingwekkend schouwspel. No music, just the move.
Zo opwindend kan uw stad zijn, mijn beste Bruksel.
Zomaar een presentje van uw bewoners.
Je, Pacha Kroet.
zondag 14 maart 2010
Gespot
In de Maagdenstraat ben ik getuige van een Quick en Flupke-tafereel.
Twee ketjes staan aan een voorruit en maken een poedel horendol door
wild met hun armen te zwaaien.
Het beest krijst ten allen kante.
De bedoeling is duidelijk : ze willen het dier zo woest krijgen dat hij de dure vaas op de vensterbank overhoop springt. Nadien zullen de kwajongens lachend wegrennen.
Ik ken die truc. Ik zou het nu niet meer doen.
Dat heet kattekwaad uithalen met de hond.
Twee ketjes staan aan een voorruit en maken een poedel horendol door
wild met hun armen te zwaaien.
Het beest krijst ten allen kante.
De bedoeling is duidelijk : ze willen het dier zo woest krijgen dat hij de dure vaas op de vensterbank overhoop springt. Nadien zullen de kwajongens lachend wegrennen.
Ik ken die truc. Ik zou het nu niet meer doen.
Dat heet kattekwaad uithalen met de hond.
zaterdag 13 maart 2010
Abonneren op:
Posts
(
Atom
)