genoteerdenroute : een triootje

Op het perron van het Rogier staat een heel dunne tweeling. De ene draagt een gigantische koffer op haar rug waarin ik op zijn minst een cello vermoed. Haar identieke zus ziet het kleiner, dat moet een Stradivari zijn.
Ze zijn allebei smoor op een eveneens smalle jongen uit hetzelfde conservatorium. Hij torst een grote rechthoekige doos. Dat zou een reusachtige groene melodica kunnen zijn, maar dit instrument wordt vooralsnog niet onderwezen in de muziekscholen.
Ik heb er het raden naar, ik word zelfs ietwat nerveus bij het pijnigen van mijn hersens. Vragen durf ik niet, de twee meisjes zuigen al zijn aandacht. Het zijn geen concurrenten, je ziet geen venijnige blikken. Wel verlegen, zenuwachtig lachende meisjes die hem allebei wel zien zitten. Hij laat zich niet onbetuigd, de aandacht flatteert hem, twee inéen, dat is evenwel veel voor zo'n smalle jongen.
Ook hij kan niet kiezen tussen de twee ééneïigen, in zo'n symbiose maak je onvermijdelijk brokken.
Verscheurende keuze voor de jonge muzikant in spe.
Dat wordt een trio in mineur.

madeinbrussels : de Oude man en Het Boek

In de zwartgrijze zetels van het Fnac leest de man een boek.
De zeventig voorbij, zwarte leesbril, sportieve lichtgrijze pantalon, bruine voorname schoenen.
Een man met een goed voorkomen en vriendelijk gelaat.
Het boek passioneert hem zeer, soms houdt hij zijn hoofd wat scheef om het gewicht van het geschrevene beter te vatten. Dan legt hij linker over rechterbeen, duim in het midden van de bladzijde, die heel langzaam naar beneden glijdt. Hij neemt alles grondig op.

Er hangt gestoorde jazz in het Fnac-aquarium, dat kwetst in het walhalla van de HiFi.
Het ontgaat hem, alles rondom hem verdwijnt, lost op, zoals het een ingekeerde lezer betaamt.
Dan heft hij zijn kin heel hoog, gluurt door zijn brilletje, iets treft hem.
Hij wrijft kort over zijn kin, sluit even het boek evenwel met zijn wijsvinger op de laatstgelezen pagina.
Hij kijkt voor zich, dan wordt hij weer in het boek gezogen.
Een oude eik die zijn poriën wijdopen zet om de gezonde lucht diep in zich op te nemen. Hij krabt over zijn voorhoofd alvorens voort te gaan.
Onverstoorbaar gaat hij door, mensen komen en gaan, niets leidt hem af.

Ik schuif een tafeltje dichterbij, lees mysterieuze begrippen.
Odalisk, dienares in de harem, Odo, mansnaam - wisselwoord voor Otto, Odometer, Odorant..
Alles wordt verklaard, alle geheimen, alle woorden ontsloten.
Bij het volgende hoofdstuk haak ik af, het is teveel ineens.
Papaine, melksap uit de papaja, Papavenne, Papiament..

Niet de oude man, nog lang niet verzadigd, hij leest onverdroten.
Vanavond nog, weet hij alles van alles.

poëzienville : ochtend in de stad

En dan is het drie uur die vrijdagochtend.
Te laat om te gaan slapen, te vroeg om op te staan.
Het is nog vollen bak in de Barbeton, een meisje en een jongen lopen verliefd over de Papenvest.
Twee propere jongens lopen geanimeerd pratend door de straat.
Er passeert zelfs een vijftiger met een gevuld rugzakje door de Kogelstraat, hij aarzelt om de weg te vragen.
In het grijsdonker van de stad vervagen alle uren en getijden.

genoteerdenroute : De Nieuwe Stek

Zie hoe uitgelaten ze zijn, de verliefden.
Kusje, kusje, nog een kusje. Hij lacht, zij danst armen wijdopen in de lege ruimte.
Dan tilt hij haar op, zomaar.
Ja, ze kan de lamp raken aan het plafond.
Nog hoger kan hij als hij knijpt in haar kont. Dat mag, ook al speelt ze lichtjes verontwaardigd.
Terug op de grond trekt hij zijn hemd uit, zij haar shirt.
Dan verdwijnen ze helemaal uit beeld in het nog gordijnloze appartementje op de eerste verdieping aan de Varkensmarkt.

madeinbrussels : Krijgsgevangenen

Welk een vreselijk misdrijf hebben de frêle meisjes tussen zestien en twintig begaan ?

Op drie rijen zitten ze gehurkt en geboeid in de open poort aan de Papenvest.

Vormen ze een bedreiging voor de goegemeente ? Zo lijkt het niet. Ze zijn afkomstig uit het voormalige Oostblok, maar die zijn toch allang geen vijanden meer ? We ontvangen ze met open armen in de EU ? Sommige mensen menen dat het te vroeg is om ze nu al te omarmen omdat ze te arm zijn, en armoede moet je uiteraard weren in een rijk land. Maar dat wordt anders gezegd : ze zijn nog niet ver genoeg. Ze kunnen nog niet mee, ze zijn nog niet geëvolueerd.

Ik heb er het raden naar want de politie-agent verzoekt mij vriendelijk om door te stappen die vrijdagnacht in de week van de Bostonmarathon. In de lange bus zitten overigens nog een twintigtal meisjes, ééntje wuift naar mij, ze zitten wellicht in het leven. Zelden immers wuift nog een meisje van die leeftijd naar mij, tenzij om de weg te vragen.

Mensenhandel ? Dan zijn ze slachtoffer. Wie boeit nu de gedupeerde ? Het blijft een raadsel. De veiligheidsdiensten zijn dezer dagen in opperste staat van paraatheid. Al tweemaal gefouilleerd op straat. De tweede keer met een wagen vol vuilnis. Destinatie ? vroeg de agent, een haast existentiële vraag. Ik vertrek op vakantie naar Syrië dacht ik te antwoorden want ik ben always in the mood for a joke, maar de sfeer was er niet naar. De eerste keer verdachten ze mij van verkoop van 'politiekaarten'. Ik heb wel wat beters te doen.

Zijn de Oostblokmeisjes vermeende terroristen ? Verkopen ze politiekaarten ?

Of zijn ze gewoon illegaal ? Dat zou uiteraard alles verklaren.

Illegaal : dat wil zeggen gevaarlijk. En vooral, ze zijn nog niet ver genoeg geraakt.

poëzienville : Stilleven

In de vestiaire wachten ze gelaten op de bank.
Eéntje met een bol hoedje, een andere houdt een wandelstok bij de hand, haast onbeweeglijk, enkel de mysterieuze Oosterse glimlach.
Dan schommelt de kleinste met haar te korte beentje over en weer, éénmaal, alsof ze een vlieg verjaagt.
Ze zitten net onder de twee dunne rode strepen van het glas. Vier breekbare Chinese vrouwtjes, rug tegen de broze spiegel. Un tableau piège van Spoerri : un petit chef d'oeuvre.
Voor heel heel even een stilleven in de rumoerige hall van het Museum voor Schone Kunsten.

genoteerdenroute : Hoofddoeken ?

Hoofddoeken ?
Waar mensen al hun hoofd over breken.
Religieus symbool ? Cultureel beladen ? Het zoeken naar identiteit ? Familiedwang ?
Ach.

Handen vol met de koters, duwen aan de poussette, dan is het handig dat je handenvrij kunt bellen.
Mobieltje onder de hoofddoek. Klaar is kees.
Niks meer of minder.